| పురాణేతిహాసములు | శ్రీమహాభారతము | ఆనుశాసనికపర్వము - పంచమాశ్వాసము |
| సీ. |
విష్ణునామంబులు వేయును నిత్యంబు | వినినఁ బఠించిన మనుజుఁ డిహము నందుఁ బరమ్మున నశుభంబు నొందక | యత్యంత శుభముల ననుభవించు; విప్రుండు వేదాంతవిదుఁ డగు, రాజు వి | జయ మొందు, వైశ్యుఁ డక్షయ ధనంబుఁ బడయు, శూద్రుఁడు సుఖభాగిత వెలయు, ధ | ర్మార్థకామ ప్రజాభ్యర్థి జనులు |
|
| తే. |
గాంతు రయ్యై తెఱంగు; లేకాంత భక్తి | శౌచియై విని కీర్తించి సారయశము నచల లక్ష్మియు వంశ వర్యతయు మేలి | పెంపుసొంపును గలిగి శోభిల్లు నరుఁడు. |
326 |
| సీ. |
పురుషోత్తముని నామములు వేయుఁ గీర్తించు | నాతఁ డొక్కెడను భయంబుఁ బొందఁ, డమిత వీర్యమునఁ దేజమునఁ గాంతిని బల | రూపగుణంబుల రూఢికెక్కు , రోగబంధాపదార్తులకుఁ బఠనమాత్ర | నయ్యయి దురితము లడఁగు, వాసు దేవాశ్రయుఁడు వాసుదేవ పరాయణుఁ | డును నగుమర్త్యుఁ డవ్వినుతనామ |
|
| ఆ. |
కము లుపన్యసించి కల్మషంబుల నెల్ల | దొఱఁగి దుర్గతులకుఁ దొలఁగి జన్మ మరణములకు రోగ జరలకు నందని | పరమమైన బ్రహ్మపదము నొందు. |
327 |
| క. |
స్మృతి సౌఖ్య క్షాంతి శ్రీ | ధృతి కీర్తులు గలుగు దుర్మతియుఁ గ్రోధము లు బ్ధతయును మాత్సర్యము లే | వతి పుణ్యత విష్ణుభక్తులైన జనులకున్. |
328 |
| సీ. |
చంద్రార్క నక్షత్ర సహిత మైన నభంబు, | సచరాచరోర్వియు, జలనిధులును, సురదైత్య గంధర్వ గరుడ యక్షోరగ | వ్రజములు హరివశవర్తనములు; బుద్ధియు నింద్రియములును మనంబు స | త్త్వంబును బలము దేజంబు ధృతియు క్షేత్రంబుఁ దద్గత క్షేత్రజ వస్తువు | లరయఁగా వాసుదేవాత్మకంబు; |
|
| తే. |
లాగమోదితాచారమయంబు ధర్మ; | మచ్యుతుండు తత్ప్రభువు; సాంఖ్యమును యోగ తంత్రమును శిల్పవేదశాస్త్రములుఁ గర్మ | ములు జనార్దనువలన సముద్భవించె. |
329 |
| ఆ. |
విష్ణుఁ డొక్కరుండ విను మహాభూతంబు; | దక్కు భూత తతులు పెక్కు గలవు; సరిఁ ద్రిలోకములను బరఁగి విశ్వంబు భూ | తాత్ముఁ డమ్మహాత్ముఁ డనుభవించు. |
330 |
| ఆ. |
వ్యాస సంప్రణీతమైన యీ విష్ణు స్త | వంబు సకలశోభనంబులును సు ఖములుఁ గోరు పురుషుఁ డమలినబుద్ధిఁ బ | ఠింపవలయు భక్తి పెంపుతోడ. |
331 |
| క. |
అజు విశ్వాధీశ్వరు స | ర్వజగత్ప్రభవావ్యయ ప్రవర్తనకరు నం బుజలోచను నెవ్వారలు | భజింతురు పరాభవమునఁ బడ రప్పుణ్యుల్. |
332 |
| క. |
కావున విష్ణుని పేళ్ళగు | నీ వేయుఁ బఠింపు నీకు నెప్పుడు నాయు శ్శ్రీవిభవారోగ్యంబులు | భూవర! సిద్ధించుఁ బరమబోధముఁ గలుగున్.’ |
333 |
| క. |
అని యిట్లుపదేశించిన | విని మోదము నెమ్మనమున వెల్లిగొనఁగ బాం డుని యగ్రసుతుఁడు గాంగే | యున కభివందన మొనర్చి యుచితవినయుఁ డై. |
334 |
| వ. | ‘పూజానమస్కారంబులకు నెవ్వరు భాజనంబు? లెవ్వరికిఁ జెట్ట సేసినం జేటు వాటిల్లు? నెవ్వారలు సంతోషించిన శుభంబులు చొప్పడుం? జెప్పవే’ యనిన నతం డతని కిట్లనియె. | 335 |