శ్రీమహాభారతము - ఆనుశాసనికపర్వము - పంచమాశ్వాసము - కృష్ణుఁడు ధర్మజునకు శివనామ నిర్వచనంబు చెప్పుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

కృష్ణుఁడు ధర్మజునకు శివనామ నిర్వచనంబు చెప్పుట (సం. 13-266-1 (కుంభ))

క.	వినుము నరేంద్ర! మహత్త్వం \| బున నుండను నీశ్వరత్వమున నఖిల మహా ముని జనములును మహేశ్వరుఁ \| డని కొనియాడ హరుఁ డొప్పు నప్రతిముండై.	397
సీ.	ఉగ్రత్వమునఁ బ్రతాపోన్నతి రుద్రనా \| మము దాల్చె; దేవసంఘమున కెల్ల మహతినాఁ బొలుపారు మహనీయ దేవత \| గావున విను మహాదేవుఁ డయ్యె; నఖిలసత్కర్మ ఫలాకారశుభములు \| సేయు వేడుక కల్మి శివుఁ డనంగఁ జనియె; సుస్థిరతేజమున వెలుఁ గొందుట \| నంచిత స్థాణు సమాఖ్యఁ బరఁగె;
తే.	జంగమస్థావరాత్మక సకలభూత \| రూపబహుత నొందుట బహురూపనామ ధేయుఁడై యొప్పె; ధూమ్రపుఁజాయ జటల \| వలన ధూర్జటి యనుపేర వఱలె హరుఁడు.	398
ఆ.	వినుము విశ్వు లనఁగఁ జను దేవతలు దన \| యంద పొడమి; రట్టు లగుట విశ్వ రూపనామకమున దీపితుం డయ్యె నా \| త్రిపురమర్దనుండు నృపవరేణ్య!	399
సీ.	బహునేత్రములు మేనఁ బ్రజ్వరిల్లుట సర్వ \| తశ్చక్షు రాహ్వయోదాత్త కీర్తిఁ బరఁగు; భూతము లెల్లఁ బశువులు దాఁ బతి \| గావునఁ బశుపతి నా వెలుంగు; వృషభస్థుఁడై యున్కి వృషవాహనుఁడు; మృత్యు \| వనఁ జనుఁ బ్రాణ పాలాఖ్య సమత నొంది; వహించు వేదోక్తాభిధానముల్‌ \| మఱియుఁ బెక్కులు; వాని మహిమ వేద
ఆ.	వేత్త లైనవారు వివరించి యన్యోన్య \| బోధకత్వమునఁ బ్రభూత సౌఖ్యు లగుచు సంతతము శివారామతా నిరూ \| ఢాత్ములై చరింతు రధిపముఖ్య!	400
క.	ఈ నామనిర్వచనములు \| మానవుఁడు పఠించినను సమాహితమతియై వీనుల నించిన సౌఖ్యము \| నానందము నిందు నందు నతనికిఁ గల్గున్‌.’	401
వ.	అని చెప్పి మఱియును.	402
క.	‘వ్యాసమహాముని లోక హి \| తాసక్తిని శివుని విషయమై పఠ్యముగాఁ జేసె నుపస్థాన మొకటి \| యా సమధిక పుణ్యవాక్చయము విను మధిపా!	403
సీ.	సర్వజగన్నిత్యసాక్షి లోకైక శు \| భావహమూర్తి నిరామయుండు ప్రథమ భూతములకుఁ బ్రథమతమంబు ను \| దాత్తంబు నయిన భూతంబు శివుఁడు; దన ముఖంబున నగ్ని జనియించెఁ, దను సభ \| క్తిక సమారాధన కృతుల నియతిఁ బాటించువారికి భవమోక్షణంబు గా \| వించు, వేడుక మది నించువాఁడు
తే.	వితత చతురాత్మకత్వ విశ్రుతి వహించి \| కరుణఁ దత్తత్పదస్థిరా కలన కల్యు లగు సపర్యారతులకు నయ్యై విధంబు \| నీడ్య పదవుల నొసఁగు మహేశ్వరుండు.	404
తే.	ఈ యుపస్థాన మచలిత హృదయవృత్తి \| నరుఁడు శివలింగ సన్నిధానమున వాఙ్ని రూఢముగఁ జేసి యాయురారోగ్యసకల \| కామ్యవైభవైశ్వర్యముల్‌ గలిగి నెగడు.’	405