శ్రీమహాభారతము - ఆనుశాసనికపర్వము - పంచమాశ్వాసము - శుభాశుభంబులు పూర్వ జన్మ కృత పుణ్యపాపంబులచేఁ గల్గునని చెప్పుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

శుభాశుభంబులు పూర్వ జన్మ కృత పుణ్యపాపంబులచేఁ గల్గునని చెప్పుట (సం. 13-149-10)

క.	‘మొలవం బెట్టని యట్టిది \| మొలచునె? తొలుమేని దానముల నానార్థం బులు సిద్ధించుఁ బ్రయత్నం \| బులు లేకయు; నింత నిజము భూపవరేణ్యా!	430
తే.	అలఘు తపములు దొలుమేనఁ గలిగెనేని \| వెదకి కొనివచ్చు న న్నరు విపులభోగ ములు పురాకృత వృద్ధసేవల ఫలించు \| బుద్ధికలిమియు విద్యలఁ బొలుచుటయును.	431
క.	తొలుమేన నహింసారుచి \| గలిగిన దీర్ఘాయు వొందుఁ గారణభూతం బులు భూవర! యివి యీ గుణ \| ములు లేమియ కీడులకును మూలం బరయన్‌.	432
వ.	కావున.	433
తే.	వినుము దానంబుఁ దపమును వృద్ధసేవ \| నము నహింసయు నియత కృత్యములు సర్వ జనుల కి మ్మహాగుణములు మనమునందు \| దృఢముగా నిల్పి నడపుము ధీరవర్య!’	434
వ.	అని యుపదేశించి యాపగానందనుండు వెండియుఁ బాండవాగ్రజున కిట్లనియె.	435
సీ.	‘ఎప్పుడు ధర్మంబునెడ నాదరము గల \| వానికిఁ గాలంబు దాన యిచ్చు ధర్మతత్త్వ ప్రబోధముఁ బరిస్ఫుటముగాఁ; \| గావున సుస్థిరభావశుద్ధి సహిత తప శ్శ్రుత స్నాన దాన జపంబు \| లను దేవతా పూజలను నమోఘ కాలుఁడై వర్తింపఁగా ధర్మయోగంబు \| సమకూరు; ధర్మంబు సాధనత్వ
తే.	మొంది చేయించికొని చెప్పఁ బొందు నిర్మ \| లాత్మకుండు సంసార పారాత్మకంబు సత్య మజరామరము బోధ నిత్య మచ్యు \| తము పరానంద మగు నప్పదంబు ననఘ!’	436
వ.	అని నిర్దేశించి మఱియును.	437
తే.	‘కను వెలుంగు వేద వ్యాస మునివరుండు \| నధిప! కృష్ణుండు నీకుఁ బరాయణంబు చింత దిగఁ ద్రావి పాలింపు శాంతవృత్తిఁ \| బ్రజల; సర్వంబునందును విజయి వగుము.’	438
క.	అని యిట్లుపదేశించిన \| యనిమిషతటినీ తనూజు నతుల వచనమున్‌ విని మో మలరఁగఁ బులకలు \| దనువున జాదుకొన నొప్పె ధర్మజుఁ డధిపా!	439
సీ.	అపుడు వీక్షించి సత్యవతీ సుతుండు శం \| తనునందనునితోడ ‘ధర్మజుండు దెలివొందె భవదుప దేశామృతంబున; \| ననుజులుఁ గృష్ణుండు నాప్తసకల రాజన్యులును ధృతరా ష్ట్రుండుఁ దానును \| దగ ని న్నుపాసించి దయకుఁ బాత్ర మయ్యె; వీడ్కొలుపు మియ్యవనీశుఁ; దఱితోడఁ \| గ్రమ్మఱ నితఁడు నీ కడకు వచ్చు
ఆ.	వాఁడుగాక!’ యనిన వాత్సల్యమున నార్ద్ర \| మైన చూడ్కి న మ్మహాత్ముఁ డతనిఁ జూచి ‘పురికిఁ జనుము; శుభపరంపరలకు \| భాజనంబ వగుము రాజముఖ్య!’	440