 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
పురాణేతిహాసములు | శ్రీమహాభారతము | ఆనుశాసనికపర్వము - పంచమాశ్వాసము |  |
భీష్ముఁడు ధర్మజు నూఱడించి కరిపురంబునకుఁ బంపుట (సం. 13-152-5)
| వ. | అని యనుజ్ఞ చేసి వెండియు. | 441 |
| సీ. |
‘నీ బుద్ధి ధర్మైకనిష్ఠ గావుతను; స | మగ్ర దక్షిణ బహుయజ్ఞములు య యాతి చందమున శ్రద్ధాన్వితంబుగఁ జేయు; | రాజ ధర్మంబునఁ బ్రకృతి రంజ నము నాచరింపు; చుట్టములును జెలులును | బండిన వృక్షంబుఁ బక్షి కులము లెట్లట్ల నిన్నాశ్రయించి సుఖించువా; | రర్కుని యుత్తరాయణము వచ్చు |
|
| తే. |
టరసికొనియుండి నాకడ కరుగుదెమ్ము | పొమ్ము; తల్లియుఁ దమ్ములు భూవరుండు నీవు సుఖులరై యుండుఁడు నృపవరేణ్య!’ | యనుడు నానంద మొంది ధర్మాత్మజుండు. |
442 |
| వ. | ‘అట్ల చేయువాఁడ’ నని సవినయంబుగాఁ బలికి దేవవ్రతునకు దండప్రణామం బాచరించి యిట్లు వీడుకొని. | 443 |
| క. |
మును లనుపఁగఁ గృష్ణాదులుఁ | జనుదేరఁగ నాత్మపురికిఁ జనియె ముదితులై జను లెదురు కొనఁగఁ బుణ్యాం | గనలును విప్రులును వచ్చి కని దీవనతోన్. |
444 |
| క. |
సేసలు చల్లఁగ మహిమో | ద్భాసితుఁడై యిట్లు వోయి ధర్మజుఁడు నిజా వాసంబు సొచ్చి గాంధా | రీసంభావన మొనర్చి ప్రియము దలిర్పన్. |
445 |
| ఆ. |
తల్లి కెఱఁగి ముదము ద్రౌపది కొనరించి | సకలపౌరజనుల జానపదుల నెలమి యొలయ వీడుకొలిపి భూసురులకు | దానవిధుల సమ్మదం బొనర్చి. |
446 |
| వ. | విపతులైన సతులకు సమగ్రధనంబు లొసంగి, ధృతరాష్ట్రునిం బ్రభూత పూజా కరణంబునం బరితుష్టునిం జేసి. | 447 |
| తే. |
తమ్ములును గృష్ణుఁడును బ్రమోదమునఁ దేల | నమ్మహీశ్వరుఁ డపుడు రాజ్యాభిషేక మంగళము నొందినట్లు నెమ్మదిఁ దలంచి | గట్టియైన యూఱట పెంపుఁ గాంచి పొలిచె. |
448 |
| వ. | అట్లు శోభిల్లి వారల నుచిత ప్రకార సమాచరణంబులకుం జన నియోగించి యభ్యంతర మందిరంబున కరిగె; న ట్లజాతశత్రుండు సమ్యగంగీకృత సామ్రాజ్యుం డయి జన సంపూజ్యం బగు చరితంబున సంప్రవర్తిలు చుండఁ బంచాశ ద్వాసరానంతరంబ వాసరపతి యుత్తరాయణగతుం డగుటయు. | 449 |
|
 |
|