శ్రీమహాభారతము - శాంతిపర్వము - ప్రథమాశ్వాసము - కృష్ణద్వైపాయనుఁడు ధర్మజునకు ధర్మాధర్మంబు లెఱింగించుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

కృష్ణద్వైపాయనుఁడు ధర్మజునకు ధర్మాధర్మంబు లెఱింగించుట (సం. 12-35-1)

ఆ.	‘ఆగమోక్త కర్మ మాచరింపమియు, ని \| షిద్ధమైన దానిఁ జేయుటయును, బ్రాజ్ఞజనులు ధరణిపాలవరేణ్య! చె \| ప్పుదురు పాపములుగ బోధ్యతతికి.	291
వ.	ఇది కల్మష సామాన్య నిర్దేశంబు; విశేషంబు వినుము.	292
సీ.	ఆదిత్యు నుదయాస్తమయ కాలముల నిద్రఁ \| బొందుటయును, బాత్రభూతుఁ డింటి కరుగుదెంచినఁ బూజ యాచరింపమియును, \| బరదారగమనంబు, గురుల కెదురు సేఁతయు, గ్రామంబు సెఱుచుటయును, వేద \| విక్రయంబును, రసవిక్రయంబు, భృత్యుఁ బ్రోవమియు, నసత్యోపచారంబు, \| గహనదాహము, నన్యకర్మకృతియుఁ,
తే.	దనదుకర్మంబు విడుచుటయును, వృథాప \| శు ప్రహరణంబు, మేదినీసురుల కలిమిఁ గొనుటయును, శరణార్థిఁ జేకొనమి, విప్ర \| వధయుఁ బాపంబు లందురు బుధజనములు.	293
వ.	పాపంబులుంబోలె నుండియు దూష్యంబులు గాని వానిం జెప్పెద నాకర్ణింపుము.	294
క.	దురమునఁ గైదువుఁ గొని తనుఁ \| బొరిగొన నేతెంచునట్టి పురుషుని వేదాం త రహస్యవేది నయినను \| బొరిగొనినను గిల్బిషంబు వొందదు వత్సా!	295
క.	ధరణీసురవిత్తము నప \| హరింపఁగాఁ గని వధించు నతఁడు దురితముం బొరయఁ డొక యించుకయు నని \| నరేంద్ర! చెప్పుదురు ధర్మనానార్థవిదుల్‌.	296
క.	జీవిత సంశయవేళను \| భూవర! యొం డన్నపానములు దొరకమిఁ గల్‌ ద్రావినఁ, గల్లగు టెఱుంగక \| త్రావిన నద్దురితమధిక ధర్మమునఁ జెడున్‌.	297
క.	గురుసంరక్షణమునకును \| బరమాపదయైన యెడను బ్రాహ్మణధనముల్‌ విరహితములుగాఁ బెఱచోఁ \| జొరఁగానగు మ్రుచ్చిమికి వసుమతీనాథా!	298
తే.	ప్రాణహాని దప్పించుచోఁ, బరిణయంబు \| నందు గురుజన కార్యార్థమయ్యు నంగ నా జనముతోడి సంభాషణమున సర్వ \| ధనముఁ జెడియెడు నెడ బొంకఁ జను నృపాల!	299
క.	కలలోనఁ జరమధాతు \| స్ఖలనము గలిగినను బ్రహ్మచర్యము సెడ దు జ్జ్వలవహ్ని నేయి వేల్చినఁ \| దొలఁగుం గిల్బిషము దురితదూరచరిత్రా!	300
ఆ.	అన్న పతితుఁడైన నటుగాక సన్న్యాసి \| యయ్యెనేని తమ్ముఁ డాతఁ డుండ దార సంగ్రహంబుఁ దాఁ జేసి పాపంబుఁ \| బొరయఁ డండ్రు బుధులు కురువరేణ్య!	301
తే.	అడవి గోవులకై కాల్చు టధ్వరమునఁ \| బశువుఁ, జంపుట, దాన మపాత్రభూతుఁ డగు టెఱుంగక యిచ్చుట, దగనిబంటుఁ \| బ్రోవకుండుట గీడులు గావు వత్స!	302
వ.	తపంబుల దానంబుల మఱియునుం దగిన పుణ్యకర్మంబులనుం బాపంబులు పరిక్షీణంబు లగు నను నిది సామాన్య వచనంబు; ప్రాయశ్చిత్త విశేషంబు లెఱింగించెద.	303