 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
 |
పురాణేతిహాసములు | శ్రీమహాభారతము | శాంతిపర్వము - తృతీయాశ్వాసము |  |
ధర్మరాజునకు భీష్ముండు ధర్మసూక్ష్మత తెఱం గెఱింగించుట (సం. 12-109-3)
| వ. | అనుటయు ధర్మజుండు ‘ధర్మంబులు బహుశాఖలు గలిగియుండు; నన్నియు ననుష్ఠింపవచ్చునే? యెయ్యది యాచరించి పురుషుం డైహికాముష్మిక సుఖంబులం బొందు?’ననిన మందాకినీనందనుం డతని కిట్లనియె. | 42 |
| సీ. |
‘విను తల్లియును దండ్రియును గురుండును సేవ | నీయులు సద్భక్తి నిత్యనిరతి వారలఁ గొలుచుచు వా రెద్ది సెప్పిన | నది యాచరించుట యధిక ధర్మ; మాగమత్రయమును నగ్నిత్రయంబు లోక | త్రయంబును దేవతాత్రయంబు ననువస్తువులు వార లందును జనని గౌ | రవమున నెక్కుడు రాజవర్య! |
|
| తే. |
యీ జగంబున దివమునం బూజ వడయు | మాతృభక్తుండు పితృభక్తి మానసుండు నట్ల యవ్యయానందసంప్రాపణంబు | గురు పదాబ్జ సమారాధకుండుఁ గాంచు. |
43 |
| వ. | అనవుడు నజాతశత్రుండు గంగాపుత్రునితో ‘సత్యానృతంబులు జగంబులం బరఁగియుండుఁ బురుషుండు వానియెడ నెబ్భంగివాఁడై ధర్మపరుం డగు?’ నని యడిగిన నమ్మహీపతి కమ్మహాత్ముం డిట్లనియె. | 44 |
| సీ. |
‘సత్యంబు వలుకుట సర్వధర్మములకు | మిక్కిలి; యనృతంబు మేటి పాత కము; తద్విశేషంబు గలదు చెప్పెద; నొరు | నర్థంబుఁ బ్రాణంబు నపహరింపఁ జూచు; పాతకులతో సూనృతం బాడుట | పాపంబు బొంకులు వలికి యట్టి వారి హింసించుట వరధర్మ మిది యొక్కఁ | డేల భూతములకు హితము సేయు |
|
| తే. |
బొంకు లెల్లను ధర్మముల్ భూత బాధ | కంబు లగు నిక్కములు పాతకములు వినుము! భూతముల దుష్ట శిష్టత్వములు వివేక | సూక్ష్మ తా వేద్యములు వానిఁ జూడవలయు. |
45 |
|
 |
|