శ్రీమహాభారతము - అశ్వమేధపర్వము - తృతీయాశ్వాసము - కృష్ణుఁడు మృతజాతుండైన పరిక్షితు లబ్ధజీవితుం జేయుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

కృష్ణుఁడు మృతజాతుండైన పరిక్షితు లబ్ధజీవితుం జేయుట (సం. 14-68-18)

తే.	‘మీఁద బొం కగుమాట యే మీరు వినఁగ \| నాడ; నిబ్బాలు బ్రదికింతుఁ; జూడుఁ డఖిల జనులు నిప్పుడ; తేలుండు సంతసమున; దీని విని పాండవులు ప్రీతి నూనువారు.’	188
వ.	అని ప్రతిజ్ఞ సేసి యిట్లనియె.	189
తే.	‘పగఱయెడ నైన నే బొంకు పలుక నేని, \| సమరముఖమున నెన్నఁడుఁ జలితవృత్తిఁ బిఱిఁది కడుగిడ నేని, యిప్పిన్నవాని \| యంగమున జీవ మీ ప్రొద్ద యావహిల్లు.	190
క.	ధరణీసుర కులము నెడం \| గర మెక్కుడు ప్రియము నాకుఁ గలదేని, సధ ర్మరతుఁడన యేని, నియ్యు \| త్తరాసుతుఁడు లబ్ధజీవితత్వము నొందున్‌.	191
క.	నరునియెడ నామనంబున \| విరోధ మెన్నఁడును నేమి విధమున నైనం బొరయమి నిజమేనియు సు \| స్థిరముగ నిబ్బాలుమేన జీవము సెందున్‌.	192
క.	నిక్కపు ధర్మువు నన యే \| నక్కంసాదుల వధించు టారసి, చూడన్‌ నిక్కువమై యార్యజనుల \| కెక్కిన యేని నసువర్గ మీ శిశువు గనున్‌.	193
తే.	మహిత సత్యంబుఁ బరమధర్మంబు గాఢ \| నిర్మల బ్రహ్మచర్యంబు నిత్య సుప్ర తిష్ఠితంబులై నాయందుఁ దేజరిల్లు \| నేని నిబ్బాలునకు జీవ మిపుడ వచ్చు.’	194
వ.	అని యిట్లప్పురుషోత్తముండు పలికిన.	195
సీ.	బాలుని మేనికిఁ బ్రాణముల్‌ వచ్చిన \| నల్లన కదలెఁ దదంగకములు; మఱి కనువిచ్చె; నత్తెఱఁగు తెల్లంబుగాఁ \| గని గొంతి మొదలైన కౌరవాంగ నలు మనంబులు నిండి, యలువులఁ బాఱెడు \| నానందపూరంబు లనఁగఁ బొల్చు హర్ష బాష్పములు రోమాంచ కంచుకిత దే \| హంబులు నై యలరార, నఖిల
తే.	జన సమూహమ్ములును సంతసమునఁ దేలి \| గగనమున దివ్యవాణి యక్కమలనాభుఁ బొగడె; మీ తండ్రి యున్న యప్పుణ్య గృహము \| కరము శోభిల్లె నప్పుడు కౌరవేంద్ర!	196
ఉ.	ఉత్తర బిడ్డ నెత్తికొని యొయ్యన మో మలరంగ వచ్చి య త్యుత్తమతేజుఁ డైన పురుషోత్తము నంఘ్రుల పొంత భూస్థలిం జిత్త మెలర్పఁగాఁ దనదు చెన్నగు ఫాలము సేర్చినన్‌ ముదా యత్తమనస్కుఁడై యతఁడు సాదరభాషల గారవించుచున్‌.	197
క.	వినుత బహురత్న విస్ఫుర \| దనేక భూషణ నికాయ మబ్బాలున కి చ్చినఁ దక్కటి యదువీరులు \| జననాయక! యొసఁగి రక్కజంబుగఁ దొడవుల్‌.	198
వ.	అప్పుడు.	199
తే.	ఆత్మకులము పరిక్షీణమైన జనన \| మొందెఁగాన యియ్యభిమన్యు నందనునకు నర్హమగుఁ బరిక్షిన్నామ మనియెఁ గృష్ణుఁ \| డఖిల జనములు వినఁ బౌరవాధినాథ!	200
వ.	అట్లు పుండరీకాక్షుండు పాండవ సంతానంబు గలిగించె; న ట్లప్పరమపురుషుచేతం బ్రత్యుజ్జీవితుం డైన భవజ్జనకుం డేకమాసవయస్కుండగు కొలంది నొకపుణ్య దివసంబున.	201
సీ.	ధర్మసుతుండును దమ్ములు నమ్మహా \| కనక మ ట్లెత్తించికొని, యుదాత్త వైభవ మెసఁగంగ వచ్చినఁ, గృష్ణవి \| యుక్తులై విదుర యుయుత్సు లర్థిఁ గస్తూరి నీళ్ళుల కలయంపులను, గప్పు \| రంపు మ్రుగ్గుల, బహురత్న తోర ణములఁ దోరపు ముత్తియముల నొనర్చిన \| ప్రాలంబమాలికా పంక్తులను, బ
తే.	సిండి పూర్ణ కుంభములను, విశిష్ట మరక \| తప్రకరమయ కదళికాస్తంభములను గరము దోరంబుఁ జిత్రరేఖంబుఁ గా న \| లంకరించిరి పురముఁ గులప్రదీప!	202
వ.	సకలజనంబులుం గయిసేసి కలయం బొలయ నపు డప్పురంబు చంద్రోదయ ఘూర్ణమానంబయిన యర్ణ వంబు ననుకరించె; నయ్యచ్యుతుండును బలదేవ సాత్యకి ప్రద్యుమ్న ప్రముఖులు ప్రమోదంబునం బొంపిరి పోవుచుంబెంపారునలంకారంబుల నభినవోదార చారుత్వంబు వహించి యెదురు చనిపాండవులం గని; రయ్యిరుదెఱంగుల వారలు సౌహార్దంబును సౌముఖ్యంబును సౌజన్యంబును నత్యంతంబును మెఱయ నర్హంబులగు నాచారంబులు నడపి; రట్లు కృష్ణ సమేతులై మీ తాతలు హర్షోల్లాస భావమానులగుచు నా సమగ్ర కాంచన సంచయంబుఁ బురస్కరించుకొని పురప్రవేశం బాచరించి.	203
క.	తొలుత ధృతరాష్ట్ర గాంధా \| రులఁ గని, మఱి గొంతిఁ గాంచి, ప్రోన్మీలచ్చ క్షులుఁ బ్రమద సంభరిత చి \| త్తులు నయిన యుయుత్సునిన్‌ విదురునిన్‌ బ్రీతిన్‌.	204
వ.	కానిపించికొని సంభావించి సంభృతాహ్లాదు లగుచుం గృష్ణాది యాదవ లోకంబునుం దారు నొకరమ్య మండపంబున నుండి; రట్టియెడ.	205