శ్రీమహాభారతము - ద్రోణపర్వము - ద్వితీయాశ్వాసము - అభిమన్యు దుశ్శాసన సుతు లిరువురుఁ జచ్చుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

అభిమన్యు దుశ్శాసన సుతు లిరువురుఁ జచ్చుట (సం. 7-48-8)

తే.	ఇవ్విధంబునఁ గదిసి నరేంద్రముఖ్య! \| నీదు మనుమలు సూపఱ నెమ్మనముల కద్భుతంబును శోకంబు నావహిల్ల \| లావు వెరవును మెఱయఁ జలంబు నెఱయ.	121
ఉ.	ఒండొరుమీఁది కోపమున నుగ్రతఁ బోరి రుదగ్రులై గదల్‌ మండఁగ, నెత్తురుల్‌ సెదర మాంసము పిండిగ నెంపనుగ్గు లొం డొండ ధరిత్రిపైఁ దొరఁగ నొప్పెడు మేనులు వ్రాల వానిలో నుండక ప్రాణముల్‌ వెడలె నుబ్బునఁ గ్రాలఁగ దేవకామినుల్‌.	122
వ.	ఇ త్తెఱంగున.	123
చ.	వనగజ మంబుజాకర మవారణఁ జొచ్చి కలంచి యాడఁగా మనమునఁ గొంకులేక కృప మాలిన బోయలు ముట్టి చంపు చా డ్పున భవదీయ సేన పొరిపుచ్చఁగ జుట్టునుముట్టి పార్థనం దను నలయించి నిర్దయ విధంబునఁ జంపి రనేక సైనికుల్‌.	124
వ.	అట్టి యెడ.	125
సీ.	జగము లన్నియును దేజంబున వెలిఁగించి \| యపరాద్రి సేరిన తపనుమాడ్కిఁ, దఱచైన కానలు దరికొని నీఱుగాఁ \| జేసి యాఱిన దవశిఖి విధమున, గగనంబుతో రాయు కరడులుగల జలం \| బివురఁ బాఱిన మహార్ణవము కరణి, నున్నతగతి సెడి యుర్విపైఁ గడు విన్న \| నై పడియున్న సుధాంశుభంగి
తే.	బీరమునఁ దమవారికిఁ బెం పొనర్చి \| యరుల సమయించి వసమఱి యనువు దప్పి తెగియుఁ జూడ్కికిఁ జాల వ్రేఁగగుచుఁ బొలిచె \| మహితమూర్తిశోభితుఁ డభిమన్యుఁ డధిప!	126
ఉ.	నెత్తుటఁ దోఁగి నేల యెఱనింగి తెఱంగున నుండె; నక్కుమా రోత్తముఁ డందుఁ జంద్రుక్రియ నొప్పె సితాయుధ ఖండభూషణో దాత్తమణిప్రతానములు తారల చందము నొంది యంద మై యత్తఱి నుల్లసిల్లె వసుధాధిప! చూపఱపిండు చూడ్కికిన్‌.	127
సీ.	కరికళేబరములు ధరణీధరములు, దు \| రంగ గాత్త్రమ్ములు గ్రాహసమితి, నరశరీరములు మీనములు, గౌక్షేయక \| క్షురికాది శస్త్రంబు లురగకులము, రుధిరార్ద్రశరములు రుచిర ప్రవాళముల్‌, \| ప్రేవుల ప్రోవులు ఫేనతతులు, నెత్తురు వెల్లువ నీళులు భూషణ \| స్తోమాస్థిచయము తుమురు లిసుక
ఆ.	గాఁగ నంబురాశి కరణి సంగ్రామ భూ \| భాగ మొప్పు మిగుల భవ్యయోగ నిద్ర నున్న విష్ణునికిఁ బాటి యగుచు శో \| భిల్లె నమ్మురారియల్లుఁ డందు.	128
వ.	అ బ్బాలుండు.	129
తే.	మహితలావణ్యమును, సుకుమారమైన \| యంగమును, బూర్ణచంద్ర నిభాననంబుఁ గ్రొత్తపెంపుగ నెంతయుఁ గొమరు మిగిలి \| చెన్నుఁ దలకట్టునై పడియున్నఁ జూచి.	130
క.	నీ సైనికు లెంతయు సం \| తోసిల్లుచు నార్చి రపుడు దుఃఖితులై కుం తీ సుతులవారు, దీనద \| శాసంగతులైరి బాష్పజలములు దొరఁగన్‌.	131
క.	నెఱి దప్పంబడి పెల్లుగ \| నొఱలెడి నరవాజికరుల యులి వభిమన్యుం డఱిమురిఁ బడుటకు వగ మదిఁ \| బఱిగొన నిల పెలుచ నఱచుభంగిఁ జెలంగెన్‌.	132
వ.	ఆ సమయంబున.	133
క.	‘పెక్కండ్రు గూడి యిమ్మెయి \| నొక్కనిఁ జంపుట యధర్మ మోహో!’ యని న ల్దిక్కులను బెద్దయెలుఁగున \| నక్కజముగ భూత సంచయంబులు వలికెన్‌.	134
వ.	ఇట్లు శౌర్య సార సంపాదిత రౌద్రుండైన సౌభద్రుండు వడుటయు, వారి బలంబులు ఱిచ్చవడి, భండనంబు దక్కి తలరిన, ధర్మపుత్త్రుండు ప్రబలయోధవీరలోకంబు నాలోకించి యిట్లనియె.	135
సీ.	‘మార్బలంబులు సొచ్చి, మాతంగములఁ గూల్చి, రథరాజిఁ గలఁచి, తురంగమములఁ ద్రుంచి, పదాతులం దునుమాడి పెక్కండ్రు \| సైనిక ప్రవరుల సమయఁ జూచి మూఁకల విరియించి, వీఁక నాచార్యాది \| యోధుల నెల్లను నొక్కదెసకు వెలిచి, వియచ్చరుల్‌ వినుతింప నాకంబు \| చూఱగొన్నట్టి యర్జునతనూజుఁ
ఆ.	జూచి మనకు నేల శోకింప! వైరుల \| గం డడంచి గెలుపు గంద ముచిత భంగిఁ; బ్రొద్దుకొలఁది పరికించి మనసైన్య \| ముల మరల్త మెలమి దలకొనంగ.’	136
వ.	అని పలికి బరవసంబు సేసి సేనలం బురికొల్పికొని యవష్టంభ విజృంభితుండయి నిలిచెఁ; బదంపడి యరుణకిరణుం డపరమహీధరంబు మౌళికి సరసీరుహశేఖరంబై చెలువారం, దదనంతరంబ రిత్తచోట్లును నెత్తుటన్‌ జొత్తిల్లుచున్నట్లుండెఁ; బిండుగట్టి పిశాచనిశాచరులు నలిరేఁగి రక్తపానంబును మాంసఖాదనంబునుం జేయుచు మోదంబునం బొందుచు నాడుచు పాడుచుండు కలకలంబునను గుణపభక్షణవ్యగ్ర విహంగ సముదయతుములంబునను, బలలఖాదన సంరంభ శివా నివహ కోలాహలంబునను, బరమాభీలంబైన సంధ్యాకాలంబు నిరూపించి నిజ శిబిరంబులకు నుభయబలంబులుం బోయె; నప్పుడు నీ కొడుకు లుబ్బునం గొమరు మిగిలి యరిగిరి; కౌంతేయులు చిన్నఁబోయిన యాననంబులతో శోకసంతప్త చిత్తులయి చని; రివ్విధంబున ధర్మతనయుండు దననికేతనంబున కరిగి యచట నిఖిల పరిజనంబులుం దానును సన్నాహంబు లెడలించి శూన్యాకారులై యున్న సమయంబునం దమ్ముని దెస కూరిమి నారం గూరినవగ పెంపున ధైర్యంబు సొంపఱి వివర్ణవదనుం డగుచు నిట్లనియె.	137