| పురాణేతిహాసములు | శ్రీమహాభారతము | ద్రోణపర్వము - ద్వితీయాశ్వాసము |
| చ. |
లలిత చతుర్దళాఢ్య కమల ప్రసవ ప్రసరత్సరస్వతీ విలసన సౌరభోద్గమ నివిష్ట! మహామహిమాభిరామ! కే వల సుఖితానుభూతిమయ వైభవ సార! జగజ్జనిస్థితి ప్రళయ విధాన కేళి పరిపాటి వికస్వర! నిత్యభాస్వరా! |
381 |
| క. |
హృదయ సరసిరుహ మధుపా | స్పద విహృతి విశేష! నిహత పాపోన్మేషా! వదన సముత్థిత వేదా! | మదవదసుర హరణ కరణ మంత్ర వినోదా! |
382 |
| మాలిని |
ముని సముదయ హృద్యా! మూలవిద్యాఽనవద్యా! వినమదమృతవృష్టీ! విశ్వలోకైక దృష్టీ! మనన సుగమమూర్తీ! మంత్రరూప ప్రకీర్తీ! జనిమృతి భిషగాత్మా! శశ్వదాహ్లాదవర్త్మా ! |
383 |
| గద్యము | ఇది శ్రీ మదుభయ కవిమిత్త్ర, కొమ్మనామాత్య పుత్త్ర, బుధారాధన విరాజి తిక్కన సోమయాజి ప్రణీతంబయిన శ్రీ మహాభారతంబున ద్రోణపర్వంబునందు ద్వితీయాశ్వాసము. | 384 |
| ద్రోణపర్వంలో ద్వితీయాశ్వాసం సమాప్తం. | ||