శ్రీమహాభారతము - ద్రోణపర్వము - తృతీయాశ్వాసము - అర్జునుఁడు ద్రోణునిచే ననుజ్ఞాతుండై మొగ్గరంబు సొచ్చుట - కవిత్రయ భారతము - కవిత్రయము - నన్నయ - తిక్కన - ఎఱ్ఱన - ఆంధ్రమహాభారతము

అర్జునుఁడు ద్రోణునిచే ననుజ్ఞాతుండై మొగ్గరంబు సొచ్చుట (సం.7-66-1)

ఉ.	‘మేలుదలంపు శోభనము మేకొని చేయుము నాకుఁ బాండుభూ పాలుని ధర్మనందనుని పంకజనాభుని యట్ల కావె! మ త్పాలన వృత్తి కీవు నినుఁ బ్రార్థన సేసి భవత్ప్రసాద లీ లాలసితుండ నై మొన దలంకఁగఁ జొచ్చెద భూసురోత్తమా!’	54
క.	‘నను నశ్వత్థామను నీ \| వనఘా! సరికూర్మిఁ బెనిచి తట్లగుటను ద్రో హిని సైంధవుఁ జంపఁగఁ బూ \| నిన నా యుచిత ప్రతిజ్ఞ నెఱపుము కరుణన్‌.’	55
తే.	‘అనుడుఁ బిన్నన వ్వొలయఁగ నస్త్రగురుఁడు \| నరునిపైఁ జూడ్కి నాటించి ‘నన్ను గెలువ కెట్లు సైంధవుఁ జేరె’దం చేసె రథ్య \| ములును హరియును నతఁడు నమ్ముల మునుంగ.	56
వ.	ఇ త్తెఱుంగున నేయుటయు నని సేయుటకై య మ్మహాత్మునకు విజ్ఞాపనంబు సేసి.	57
క.	అనుమతుఁడై విజయుం డా \| తనిమీఁద నిశాత విశిఖ తతి వఱపి రయం బున నవ నారాచము లే \| సిన నడుమన నఱకె నతఁడు శీఘ్రత మెఱయన్‌.	58
తే.	నఱికి తోడన హరిమేను నరుని యొడలు \| నేయ గురువిల్లు విఱుగంగ నేయఁ దలఁచె న క్కిరీటి యాలోనన యతని మౌర్వి \| వికలముగఁ జేసె నాధనుర్వేదవిదుఁడు.	59
క.	రహితగుణచాపుఁ డగు న \| య్యహితాంతకుఁ బొదివె కేశవాశ్వ పతాకా సహితంబుగ రుచిర స్మిత \| మహితుఁ డగుచు న గ్గురుండు మార్గణ వితతిన్‌.	60
వ.	ఇవ్విధంబునం గుంభసంభవుండు విజృంభించిన వివ్వచ్చుం డలిగి సజ్యశరాసనుండై యాధనురాచార్యుం బటు బాణ విసరవేగంబున నతిక్రమించి కెలంకుల బలంబుల నాక్రమించిన.	61
సీ.	కులిశంబు తాఁకున కూలిన కులపర్వ \| తంబుల కరణి మత్త ద్విపములు బలుగాలిఁ దూలిన జలధరపంక్తుల \| చాడ్పున నుద్భట స్యందనములు గీలుకాఁ డెడలింపఁ గెడసిన బొమ్మల \| కైవడిఁ బడు తురంగవ్రజంబు బెడిదంపు వఱ్ఱోడిఁ బడిన పేరడవి చం \| దంబున బహుల పదాతి చయము
తే.	‘వికటముగఁ ద్రెళ్ళె నలుగడ విచ్చె నొక్క \| పెట్ట వెస డొల్లె నిలఁ జాపకట్టు పడియెఁ జండ గాండీవ నిర్ముక్త శాత వివిధ \| కాండ దారుణ ప్రహతులఁ గౌరవేంద్ర!.	62
ఆ.	అడ్డుపడి గురుండు దొడ్డనారసము వ \| క్షంబు దూఱ నేయ సవ్యసాచి యొల్లఁ బోయి తెలిసి పెల్లేసె న క్కుంభ \| జన్ముమీఁద నిశితసాయకములు.	63
వ.	అతండును.	64
క.	హరి నైదువిశిఖముల న \| న్నరు డెబ్బదిమూఁట గేతనము మూఁటను స త్వరుఁ డై యేయుచు శితశర \| పరంపరలు తద్రథంబుపైఁ బరఁగించెన్‌.	65
క.	కరములు నిగుడఁగ నొప్పెడు \| తరణిఁ బొదువు వర్షదంబుదముక్రియ నట్లా స్ఫురితాస్త్రుఁ బార్థు నత్యు \| ద్ధుర బాణ సమగ్రుఁడైన ద్రోణుఁడు వొదివెన్‌.	66
వ.	పొదివిన యగ్గురు ప్రాపున భవదీయ సైనికులు గొందఱాకృష్ణులం జేరి పరాక్రమించుట గుండ్లు దేలి బెండ్లు మునింగిన ట్లయ్యె; నిబ్భంగి నక్కిరీటి కుమారుండయ్యును వృద్ధుండగు గలశ భవునిం గడవంజాలక చిక్కువడి యున్నం జూచి విచారించి యచ్యుతుం డతని కి ట్లనియె.	67
క.	‘రిత్త దడవు గాకుండఁగ \| నిత్తఱి నాచార్యుతోడి యీ సుడిగి వెసం జొత్తము శకటవ్యూహము \| చిత్తంబున నొండు దలఁపు సేర్పకు మింకన్‌.’	68