ఆంధ్రభారతి - శతకములు - నరసింహ శతకము

సీ.	అతివిద్యనేర్చుట యన్నవస్త్రములకే - పసుల నార్జించుట పాలకొఱకె సతిని బెండ్లాడుట సంసారసుఖముకే - సుతులఁ బోషించుట గతులకొఱకె సైన్యముల్‌ గూర్చుట శత్రుభయమునకే - సాము నేర్చుటలెల్ల చావుకొఱకె దానమిచ్చుటయు ముందటి సంచితమునకే - ఘనముగాఁ జదువుట కడుపుకొఱకె
తే.	యితర కామంబుఁ గోరక సతతముగను - భక్తి నీయందు నిలుపుట ముక్తికొఱకె భూషణవికాస! శ్రీధర్మపురనివాస! - దుష్టసంహార! నరసింహ దురితదూర!	31
సీ.	ధరణిలో వేయేండ్లు తనువు నిల్వఁగబోదు - ధన మెప్పటికి శాశ్వతంబు గాదు దారసుతాదులు తనవెంట రాలేరు - భృత్యులు మృతినిఁ దప్పించలేరు బంధుజాలము తన్ను బ్రతికించుకోలేదు - బలపరాక్రమ మేమి పనికిరాదు ఘనమైన సకల భాగ్యం బెంతఁ గల్గిన - గోచిమాత్రంబైనఁ గొనుచుఁబోఁడు
తే.	వెఱ్ఱికుక్కల భ్రమలన్ని విడిచి నిన్ను - భజనఁ జేసెడివారికిఁ బరమసుఖము భూషణవికాస! శ్రీధర్మపురనివాస! - దుష్టసంహార! నరసింహ దురితదూర!	32
సీ.	నరసింహ! నాకు దుర్ణయములే మెండాయె - సుగుణ మొక్కటి లేదు చూఁడ జనిన నన్యకాంతల మీఁద యాశ మానఁగలేను - నొరుల క్షేమము చూచియోర్వలేను ఇటువంటి దుర్బుద్ధులిన్ని నాకున్నవి - నేను జేసెడివన్ని నీచకృతులు నావంటి పాపిష్ఠినరుని భూలోకాన - బుట్టఁ జేసితివేల భోగిశయన!
తే.	అబ్జదళనేత్ర! నాతండ్రివైన ఫలము - నేరములు గాచి రక్షింపు నీవె దిక్కు భూషణవికాస! శ్రీధర్మపురనివాస! - దుష్టసంహార! నరసింహ దురితదూర!	33
సీ.	ధీరతఁ బరుల నిందింప నేర్చితి గాని - తిన్నఁగా నినుఁ బ్రస్తుతింపనైతిఁ బొరుగు కామినులందు బుద్ధి నిల్పితిఁ గాని - నిన్ను సంతతము ధ్యానింపనైతిఁ బెరికి ముచ్చటలైన మురిసి వింటిని గాని - యెంచి నీ కథ లాలకించనైతిఁ గౌతుకంబునఁ బాతకము గడించితిఁ గాని - హెచ్చు పుణ్యము సంగ్రహింపనైతి
తే.	నవనిలో నేను జన్మించినందుకేమి - సార్థకము గానరాదాయె స్వల్పమైన భూషణవికాస! శ్రీధర్మపురనివాస! - దుష్టసంహార! నరసింహ దురితదూర!	34
సీ.	అంత్యకాలమునందు నాయాసమున నిన్నుఁ - దలఁతునో తలఁపనో తలఁతు నిపుడె నరసింహ! నరసింహ! నరసింహ! లక్ష్మీశ! - దానవాంతక! కోటిభానుతేజ! గోవింద! గోవింద! గోవింద! సర్వేశ! - పన్నగాధిపశాయి! పద్మనాభ! మధువైరి! మధువైరి! మధువైరి! లోకేశ! - నీలమేఘశరీర! నిగమవినుత!
తే.	ఈ విధంబున నీనామమిష్టముగను - భజన సేయుచు నుందు నా భావమందు భూషణవికాస! శ్రీధర్మపురనివాస! - దుష్టసంహార! నరసింహ దురితదూర!	35
సీ.	ఆయురారోగ్య పుత్రార్థ సంపదలన్ని - కలుగఁజేసెడి భారకర్త వీవె చదువు లెస్సఁగనేర్పి సభలో గరిష్ఠాధి - కార మొందించెడి ఘనుఁడ వీవె నడక మంచిది పెట్టి నరులు మెచ్చెడునట్టి - పేరు రప్పించెడి పెద్ద వీవె బలువైన వైరాగ్యభక్తిజ్ఞానములిచ్చి - ముక్తిఁ బొందించెడు మూర్తి వీవె
తే.	అవనిలో మానవుల కన్నియాసలిచ్చి - వ్యర్థులను జేసి తెలిపెడివాఁడ వీవె భూషణవికాస! శ్రీధర్మపురనివాస! - దుష్టసంహార! నరసింహ దురితదూర!	36
సీ.	కాయ మెంత భయానఁ గాపాడిననుగాని - ధాత్రిలో నది చూడ దక్కఁబోదు ఏవేళ నేరోగమేమరించునొ? సత్త్వ - మొందఁగఁ జేయునే చందమునను ఔషధంబులు మంచివనుభవించినఁ గాని - కర్మక్షీణంబైనఁ గాని విడదు కోటివైద్యులు గుంపుగూడివచ్చినఁ గాని - మరణ మయ్యెడు వ్యాధిమాన్పలేరు
తే.	జీవుని ప్రయాణకాలంబు సిద్ధమైన - నిలుచునా దేహ మిందొక్క నిమిషమైన? భూషణవికాస! శ్రీధర్మపురనివాస! - దుష్టసంహార! నరసింహ దురితదూర!	37
సీ.	జందెమింపుగ వేసి సంధ్య వార్చిన నేమి - బ్రహ్మ మందక కాఁడు బ్రాహ్మణుండు తిరుమణి శ్రీచూర్ణగురురేఖ లిడినను - విష్ణు నొందక కాఁడు వైష్ణవుండు బూదిని నుదుటను బూసికొనిన నేమి - శంభు నొందక కాఁడు శైవజనుఁడు కాషాయ వస్త్రాలుగట్టి కప్పిన నేమి - యాశ పోవక కాఁడు యతివరుండు
తే.	ఎట్టి లౌకికవేషాలు గట్టుకొనిన - గురునిఁ జెందక సన్ముక్తి దొరకఁబోదు భూషణవికాస! శ్రీధర్మపురనివాస! - దుష్టసంహార! నరసింహ దురితదూర!	38
సీ.	నరసింహ! నే నిన్ను నమ్మినందుకుఁ జాల - నెనరు నాయందుంచు నెమ్మనమున నన్ని వస్తువులు నిన్నడిగి వేసటపుట్టె - నింకనైనఁ గటాక్షమియ్యవయ్య సంతసంబున నన్ను స్వర్గమందే యుంచు - భూమియందే యుంచు భోగిశయన! నయముగా వైకుంఠనగరమందే యుంచు - నరకమందే యుంచు నళిననాభ!
తే.	ఎచట నన్నుంచిననుగాని యెపుడు నిన్ను - మఱచి పోకుండ నీ నామస్మరణనొసఁగు భూషణవికాస! శ్రీధర్మపురనివాస! - దుష్టసంహార! నరసింహ దురితదూర!	39
సీ.	దేహ మున్నవఱకు మోహసాగరమందు - మునుఁగుచుందురు శుద్ధమూఢజనులు సలలితైశ్వర్యముల్‌ శాశ్వతం బనుకొని - షడ్భ్రమలను మానఁజాల రెవరు సర్వకాలము మాయసంసార బద్ధులై - గురుని కారుణ్యంబుఁ గోరుకొనరు జ్ఞాన భక్తి విరక్తులైన పెద్దలఁ జూచి - నిందఁ జేయక తాము నిలువలేరు
తే.	మత్తులైనట్టి దుర్జాతిమనుజులెల్ల - నిన్నుఁ గనలేరు మొదటికే నీరజాక్ష! భూషణవికాస! శ్రీధర్మపురనివాస! - దుష్టసంహార! నరసింహ దురితదూర!	40