 |
    |
    |
 |
    |
    |
 |
| శతకములు | కుమార శతకము |
|
| క. |
చేయకుము కాని కార్యము పాయకుము మఱిన్ శుభం బవని భోజనమున్ జేయకుము రిపు గృహంబునఁ, గూయకు మొరుమనసు నొచ్చుఁ గూఁత కుమారా! |
21 |
| క. |
పిన్నల పెద్దలయెడఁ గడు మన్ననచే మెలఁగు సుజన మార్గంబుల నీ వెన్నికొని తిరుగు చుండిన నన్నియెడల నెన్నఁబడుదు వన్న! కుమారా! |
22 |
| క. |
తనకును విద్యాభ్యాసం బును జేసిన వానికన్న బొలుపుఁగ బదిరె ట్లను దూఁగుఁ దండ్రి, వానికి జననియుఁ బదిరెట్లు తూఁగు జగతి కుమారా! |
23 |
| క. |
తమ్ములు తమ యన్న యెడ భ యమ్మును భక్తియును గలిగి యారాధింపన్ దమ్ముల నన్నయు సమ్మో దమ్మునఁ బ్రేమింపఁ గీర్తి దనరుఁ గుమారా! |
24 |
| క. |
అప్పం దన తల్లిగ మే లొప్పం గని జరుపవలయు నుర్వీస్థలిఁ జి న్నప్పుడు చన్నిడి మనిపిన యప్పడఁతియు మాతృతుల్య యండ్రు కుమారా! |
25 |
| క. |
బూటకపు వర్తనముఁ గని, జూటరి వీఁడనుచుఁ దప్పఁ జూతురుగా! యా బాటను విడి సత్యము మది పాటించి నటించువాఁడె నరుఁడు కుమారా! |
26 |
| క. |
తనయుఁడు చెడుగైయుండిన జనకుని తప్పన్నమాట సత్యమెఱుఁగుదు గా వున నీ జననీ జనకుల కు నపఖ్యాతి యగురీతి గొనకు కుమారా! |
27 |
| క. |
తల్లిని దండ్రిని సహజల నల్లరఁ బెట్టినను వార లలుగుచు నీపై నుల్లముల రోయుచుందురు కల్లరి వీఁడనుచుఁ గీర్తి గందఁ గుమారా! |
28 |
| క. |
లోకులు తనుఁ గొనియాడ వి వేకి యదియు నింద గాక విననొల్లఁడు సు శ్లోకుల చరితం బిట్టిది చేకొనవలె నట్టి నడత చిన్ని కుమారా! |
29 |
| క. |
ధరణిని బరోపకారా చరణవ్రత నిష్ఠ నెపుడు సలుపుము నీ కా తెఱఁగుపవాసాది వ్రత వర కర్మము కంటె మేలు వచ్చుఁ గుమారా! |
30 |
 |
|